ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی؛ هشدار دانشمندان درباره سن ۱۰ سالگی

ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی

یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد که ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی قوی‌تر از آن چیزی است که پیش‌تر تصور می‌شد و سطح شاخص توده بدنی در حدود سن ۱۰ سالگی، مهم‌ترین هشدار برای بیماری‌های آینده محسوب می‌شود.

ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی؛ نقش تعیین‌کننده سن ۱۰ سالگی

به گزارش خبرنگار مهر، محققان در مطالعه‌ای طولانی‌مدت بر روی ۶۲۹۱ کودک در بریتانیا، به شواهد قانع‌کننده‌ای درباره ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی دست یافتند. این پژوهش که داده‌های مطالعه «کودکان دهه ۹۰» دانشگاه بریستول را تحلیل کرده، نشان می‌دهد که ژنتیک تقریباً یک چهارم تفاوت‌ها در تغییرات وزن بدن کودکان را تشکیل می‌دهد.

وانگ گنگ، محقق ارشد از مؤسسه علوم زیستی مولکولی دانشگاه کوئینزلند استرالیا، گفت: محققان با تجزیه و تحلیل رشد کودکان در طول زمان (نه در یک سن واحد) توانستند ببینند که چگونه ژنتیک کودک بر سرعت رشد تأثیر می‌گذارد. ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی در مراحل مختلف زندگی به طور متفاوتی ظاهر می‌شود؛ به طوری که مجموعه‌های مشخصی از ژن‌ها بر BMI در نوزادی و نوجوانی تأثیر می‌گذارند.

ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی
ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی

یافته کلیدی؛ تفاوت اندازه بدن در کودکان خردسال لزوماً به معنای چاقی مادام‌العمر نیست

محققان تأکید می‌کنند که والدین نباید از تفاوت‌های رشدی در سال‌های اولیه زندگی بیش از حد نگران شوند. وانگ گنگ تصریح کرد: تفاوت اندازه بدن در کودکان خردسال لزوماً نشان دهنده خطر چاقی مادام‌العمر نیست. با این حال، دو عامل هشداردهنده مهم عبارتند از:

  • سطح BMI در حدود سن ۱۰ سالگی : قوی‌ترین ارتباط را با خطرات بعدی بیماری‌ها دارد
  • نرخ کلی رشد از یک تا ۱۸ سالگی : شاخص مهم دیگر برای پیش‌بینی دیابت، کلسترول بالا و بیماری‌های قلبی

نیکول وارینگتون، پژوهشگر ارشد دانشگاه کوئینزلند، گفت: ارتباط ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی نشان می‌دهد که ژنتیک نقش مهمی در الگوهای رشد وزن کودکان ایفا می‌کند و این امر بر نیاز به رویکردهای خاص سن برای جلوگیری از چاقی یا نظارت بر رشد سالم تأکید می‌کند. به عبارت دیگر، استراتژی‌های پیشگیری از چاقی باید متناسب با سن کودک طراحی شوند و مداخلات زودهنگام قبل از ۱۰ سالگی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت بزرگسالی داشته باشد.

مجله زیبایی و سلامت دکترآناهیتاکریمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *