نظریه نوین دانشمندان؛ لخته شدن خون عامل اصلی مرگ بیماران سرطانی است

یک پژوهش تازه در حوزه سرطان، دیدگاهی متفاوت در مورد عامل اصلی مرگ بیماران سرطانی ارائه کرده است. بر اساس این یافته‌های جدید که نتایج آن اخیراً منتشر شده، آنچه واقعاً جان بیماران را می‌گیرد، نه صرفاً گسترش خود بدخیمی در بدن، بلکه لخته شدن خون ناشی از تهاجم تومورها به رگ‌های خونی اصلی است. این لخته‌ها منجر به نارسایی اندام‌های حیاتی می‌شوند که در نهایت به مرگ بیمار می‌انجامد. این نظریه جدید می‌تواند درک ما از پیشرفت بیماری سرطان را دگرگون کند و راهگشای درمان‌های هدفمندتری برای افزایش بقای بیماران باشد.

نظریه جدید لخته شدن خون و مکانیسم مرگ در سرطان

دکتر متئو لیگوریو، محقق ارشد این مطالعه از مرکز پزشکی دالاس، به این پرسش کلیدی پاسخ می‌دهد: "چرا برخی بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته به سرعت فوت می‌کنند، در حالی که برخی دیگر با وجود گسترش وسیع بیماری، طولانی‌تر زنده می‌مانند؟" نظریه پیشنهادی این است که تومورهای سرطان با نفوذ به رگ‌های خونی اصلی، ذرات میکروسکوپی سرطان را وارد جریان خون می‌کنند. این ذرات به طور چشمگیری پتانسیل لخته شدن خون را در بدن افزایش می‌دهند. لخته‌های خون ایجاد شده، جریان اکسیژن و مواد مغذی به اندام‌های حیاتی را مسدود کرده و به نارسایی سیستماتیک اندام‌ها منجر می‌شوند که در نهایت عامل مستقیم مرگ در بیماران سرطان است. این مکانیسم توضیح می‌دهد که مرگ ناشی از سرطان لزوماً به حجم تومور یا میزان متاستاز آن بستگی ندارد، بلکه به توانایی تومور در ایجاد اختلال در سیستم گردش خون بازمی‌گردد.

شواهد علمی و پشتوانه پژوهشی برای نظریه سرطان و لخته شدن خون

برای اعتبارسنجی این فرضیه انقلابی، محققان دست به تحلیل دقیق پرونده‌های پزشکی بیش از ۱۰۰ بیمار که به دلیل انواع سرطان‌های شایع نظیر روده بزرگ، ریه، تخمدان، کبد و لوزالمعده جان خود را از دست داده بودند، زدند. همچنین، کالبدشکافی دقیق ۳۱ بیمار لاعلاج در آسایشگاه‌ها که شامل بیماران با تومورهای جامد و سایر بیماری‌ها می‌شد، نشان داد که در بیماران سرطانی، تومورها به طور معمول به درون رگ‌های خونی اصلی پیشروی کرده بودند. نتایج حاصل از سی‌تی‌اسکن‌ها نیز این تهاجم تومورهای سرطان به سیستم عروقی را ماه‌ها قبل از مرگ بیماران تأیید کرد. علاوه بر این، بررسی نمونه‌های خون این بیماران، افزایش چشمگیری در تعداد سلول‌های سرطانی شناور در جریان خون، اندکی پیش از وقوع مرگ را نشان می‌داد که از فرضیه ورود ذرات تومور به عروق پشتیبانی می‌کند. در گامی دیگر برای تقویت این نظریه، اسکن‌های سی‌تی ۱۲۵۰ بیمار سرطانی در آلمان مورد بازبینی قرار گرفت و مجدداً اکثریت قریب به اتفاق موارد، رشد تومورها به داخل رگ‌های خونی اصلی را تأیید کردند. این داده‌های تجربی و بالینی، وزن قابل توجهی به نظریه لخته شدن خون به عنوان عامل مرگ در سرطان می‌بخشد.

افق‌های جدید در درمان سرطان با تمرکز بر لخته شدن خون

کشف این مکانیسم جدید پیامدهای عمیقی برای رویکردهای آتی درمانی سرطان به همراه دارد. تیم تحقیقاتی اکنون در حال برنامه‌ریزی یک کارآزمایی بالینی برای ارزیابی اثربخشی درمان‌هایی است که با هدف محدود کردن گسترش سلول‌های سرطان به رگ‌های خونی و جلوگیری از لخته شدن خون طراحی شده‌اند. این درمان‌های نوین ممکن است شامل استراتژی‌هایی برای هدف قرار دادن ذرات سرطانی در خون یا داروهایی برای کاهش خطر تشکیل لخته باشند. محققان ابراز امیدواری کرده‌اند که مداخلاتی مانند جراحی دقیق یا پرتودرمانی متمرکز برای تومورهایی که به عروق بزرگ نزدیک می‌شوند، می‌تواند به طور بالقوه در نحوه تشخیص، مدیریت و افزایش بقای بیماران مبتلا به سرطان انقلابی ایجاد کند. این رویکرد تازه، کانون توجه را از صرفاً از بین بردن تومور به سمت مدیریت عوارض سیستمیک آن، به ویژه پدیده‌ی لخته شدن خون، تغییر می‌دهد و امیدهای تازه‌ای را برای بیماران مبتلا به سرطان زنده می‌کند.

مجله زیبایی و سلامت دکتر آناهیتا کریمی