تنتور اپیوم؛ داروی حیاتی در درمان نگهدارنده و پیامدهای کمبود آن
شربت تنتور اپیوم به‌عنوان یکی از داروهای اصلی در برنامه‌های درمان نگهدارنده اعتیاد، نقشی حیاتی در ثبات درمانی بیماران دارد. کمبود اخیر این دارو، نگرانی‌های گسترده‌ای در میان جامعه درمانی و بیماران ایجاد کرده و به گفته نمایندگان مجلس، می‌تواند پیامدهای اجتماعی و بهداشتی قابل‌توجهی به همراه داشته باشد.
منصور علیمردانی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، با اشاره به تجمع بیماران مقابل وزارت بهداشت، این وضعیت را «هشداری جدی» توصیف کرده و تأکید دارد که نبود این دارو می‌تواند روند درمان هزاران بیمار را مختل کند.
ضرورت شفاف‌سازی درباره کمبود شربت تنتور اپیوم
علیمردانی با انتقاد از نبود اطلاع‌رسانی دقیق درباره دلایل کمبود تنتور اپیوم، خواستار اقدام فوری دستگاه‌های مسئول شد. او تأکید کرد که:
- تأمین نیاز داخلی باید در اولویت قرار گیرد
- روند توزیع باید اصلاح شود
- واردات اضطراری در صورت لزوم باید با سرعت انجام شود
به گفته او، نشانه‌هایی از تلاش برای رفع کمبود دیده می‌شود، اما سرعت عمل در این مرحله اهمیت حیاتی دارد.
لزوم راه‌حل‌های پایدار برای مدیریت بحران دارویی
این عضو کمیسیون بهداشت با اشاره به تجربه سال‌های گذشته، تأکید کرد که مشکلات حوزه دارو با تصمیم‌های مقطعی حل نخواهد شد. او گفت نظام سلامت زمانی می‌تواند از بحران‌ها عبور کند که سه مؤلفه کلیدی در آن تقویت شود:
- احساس امنیت
- ثبات در دسترسی به دارو
- امید به آینده درمانی
به باور او، تقویت این مؤلفه‌ها باعث می‌شود بسیاری از چالش‌ها به‌صورت طبیعی قابل مدیریت شوند و بیماران در مسیر درمان دچار بی‌اعتمادی و سردرگمی نشوند.
پیامدهای اجتماعی کمبود تنتور اپیوم
کارشناسان حوزه درمان اعتیاد هشدار می‌دهند که کمبود این داروی حیاتی می‌تواند پیامدهایی همچون:
- افزایش بازگشت بیماران به مصرف مواد
- اختلال در روند درمان مراکز ترک اعتیاد
- افزایش آسیب‌های اجتماعی مرتبط با اعتیاد
را به دنبال داشته باشد. از این رو، تأمین پایدار شربت تنتور اپیوم نه‌تنها یک ضرورت درمانی، بلکه یک اولویت اجتماعی است.
